Baumgartenstraße 82, 1140 Wiedeń · Pon–Czw 08:30–18:00 · Pt 08:30–14:00office@teamanwaelte.at
Strona głównaPrawo rodzinne i rozwódPiecza nad dzieckiem i kontakty z dzieckiem
Prawo rodzinne i rozwód

Piecza nad dzieckiem i kontakty z dzieckiem w Wiedniu

Ostatnia aktualizacja: lipiec 2026

Gdy rodzice się rozstają, dziecko pozostaje w centrum uwagi. Czym jest wspólna piecza, wyłączna piecza oraz kontakty z dzieckiem – spokojnie i z naciskiem na dobro dziecka.

W skrócie

Piecza nad dzieckiem obejmuje pieczę, wychowanie, zarząd majątkiem oraz przedstawicielstwo ustawowe dziecka. W Austrii wspólna piecza obojga rodziców jest zasadą i trwa również po rozstaniu. Kontakty z dzieckiem (§ 187 ABGB) są przede wszystkim prawem dziecka do kontaktu z obojgiem rodziców. Miarą każdej decyzji jest dobro dziecka (§ 138 ABGB).

Gdy rodzice się rozstają, dziecko pozostaje w centrum uwagi

Rozstanie zmienia wiele – lecz jednego nie zmienia: dziecko nadal ma prawo do obojga rodziców. Właśnie w pierwszym okresie po rozstaniu kwestie dotyczące pieczy i kontaktów bywają obciążone obawami, urazami i niepewnością. To zrozumiałe. Tym ważniejsze jest, aby podchodzić do tych kwestii spokojnie i rzeczowo, a nie czynić z nich pola konfliktu między rodzicami.

Na tej stronie w przystępny sposób wyjaśniamy, co w Austrii oznacza piecza nad dzieckiem i kontakty z dzieckiem, dlaczego wspólna piecza jest zasadą ustawową, jak można uregulować kontakty i co obowiązuje w razie sporu. W centrum uwagi zawsze pozostaje jedna miara: dobro dziecka.

Piecza nad dzieckiem – o co chodzi?

Pojęcie pieczy nad dzieckiem obejmuje więcej niż tylko kwestię, u kogo dziecko mieszka. Należą do niej piecza i wychowanie, zarząd majątkiem oraz przedstawicielstwo ustawowe dziecka – na przykład przed urzędami, w sprawach szkolnych czy przy opiece zdrowotnej. Kto sprawuje pieczę, współdecyduje o istotnych sprawach w życiu dziecka.

Miarą każdej decyzji o pieczy jest dobro dziecka (§ 138 ABGB). Ustawa wskazuje w tym zakresie wiele kryteriów: rzetelne zaopatrzenie i wsparcie, poczucie bezpieczeństwa, stabilne więzi, ochrona przed zagrożeniem oraz – wraz z wiekiem – także uwzględnienie woli dziecka. Nie decydują życzenia ani roszczenia rodziców, lecz to, co jest dla dziecka najlepsze.

Wspólna piecza jako zasada, wyłączna tylko jako ultima ratio

W Austrii wspólna piecza obojga rodziców jest zasadą ustawową. Co do zasady trwa również po rozwodzie lub rozstaniu – relacja rodziców między sobą się kończy, ich wspólna odpowiedzialność za dziecko nie. Przy trwającej wspólnej pieczy należy ustalić, w którym gospodarstwie domowym dziecko jest przeważnie objęte pieczą; ten rodzic prowadzi codzienne życie, a istotne decyzje oboje podejmują wspólnie.

Wyłączna piecza jednego rodzica wchodzi w grę tylko jako ostateczność – wtedy, gdy wspólna piecza nie odpowiada dobru dziecka. Może tak być na przykład wówczas, gdy porozumienie między rodzicami jest trwale niemożliwe lub gdy jeden z rodziców zagraża dziecku. Wyłączna piecza nie jest więc nagrodą w konflikcie rodzicielskim ani środkiem nacisku, lecz wyjątkiem na wypadek, gdy wspólny model szkodzi dziecku.

Kontakty z dzieckiem – podstawowe prawo dziecka

Kontakty z dzieckiem (§ 187 ABGB) są przede wszystkim prawem dziecka do osobistego kontaktu z obojgiem rodziców – a nie jedynie roszczeniem rodzica, który nie mieszka w tym samym gospodarstwie domowym. To ujęcie jest rozstrzygające: nie chodzi o to, co rodzice „dostaną” jeden od drugiego, lecz o to, aby dziecko mogło utrzymywać relację z obojgiem rodziców.

To, jak konkretnie zostaną uregulowane kontakty – weekendy, wakacje, święta, kontakt w codziennym życiu – w najlepszym razie da się ustalić w drodze porozumienia. Jeśli to się nie uda, kontakty można uregulować sądownie. Pod pewnymi warunkami prawo do kontaktu z dzieckiem może przysługiwać także osobom bliskim spoza najściślejszej rodziny, na przykład dziadkom, jeśli służy to dobru dziecka.

Opieka naprzemienna

W modelu opieki naprzemiennej dziecko spędza mniej więcej równie dużo czasu u obojga rodziców i faktycznie ma dwa równorzędne ośrodki życiowe. Model ten może odpowiadać dobru dziecka, zakłada jednak pewne warunki: znośną podstawę komunikacyjną rodziców, przestrzenną bliskość obu mieszkań, organizację codziennego życia odpowiednią dla dziecka oraz wiek dziecka, który pozwala mu poradzić sobie ze stałą zmianą miejsca pobytu.

Opieka naprzemienna nie jest automatyzmem i nie jest odpowiednia dla każdej rodziny. Tam, gdzie konflikt między rodzicami jest wysoki, stałe dojeżdżanie może dodatkowo obciążać dziecko. To, czy model ma sens w konkretnym przypadku, zależy od konkretnych warunków życiowych – i ocenia się to, jak wszystko w tej dziedzinie, według dobra dziecka.

Co robić w razie sporu lub zagrożenia dobra dziecka?

Nie każdy konflikt da się rozwiązać przy kuchennym stole. Gdy rodzice nie znajdą zgody co do pieczy lub kontaktów, postępowanie często w pierwszej kolejności przewiduje możliwości pojednawcze i doradcze, na przykład mediację lub doradztwo wychowawcze. Celem jest znalezienie rozwiązania, które w jak największym stopniu wyłączy dziecko z konfliktu. Dopiero gdy to się nie uda, rozstrzyga sąd.

W razie zagrożenia dziecka działać – nie czekać: Przy ostrym zagrożeniu dobra dziecka – na przykład przemocą, zaniedbaniem lub wykorzystywaniem – konieczne jest szybkie działanie. Sąd może zastosować środki zabezpieczające, ograniczyć kontakty z dzieckiem lub na nowo uregulować pieczę. W takich przypadkach proszę bez wahania w porę zwrócić się o pomoc adwokacką oraz do właściwego urzędu ochrony prawnej dzieci i młodzieży.

Przebieg w postępowaniu nieprocesowym, koszty i czas trwania – uczciwa ocena

Spory o pieczę i kontakty z dzieckiem są rozpoznawane w postępowaniu nieprocesowym przed właściwym sądem rejonowym (sprawy z zakresu prawa rodzinnego). Na początku zwykle jest wniosek i próba rozwiązania w drodze porozumienia; sąd może włączyć tzw. rodzinną pomoc sądową (Familiengerichtshilfe), zażądać opinii i wysłuchać dziecko odpowiednio do jego wieku. Celem postępowania jest uregulowanie odpowiadające dobru dziecka – a nie „zwycięstwo” jednego z rodziców.

Co do kosztów i czasu trwania wskazana jest uczciwość: rzetelnej, ogólnej odpowiedzi nie da się udzielić. Rozwiązanie w drodze porozumienia bywa z reguły znacznie szybsze i tańsze niż postępowanie sporne, które – na przykład przy opiniach biegłych lub spornych okolicznościach – może ciągnąć się wiele miesięcy. Poza wynagrodzeniem adwokata mogą powstać opłaty sądowe i koszty biegłych. Ponadto postępowań z zakresu prawa rodzinnego ubezpieczenie ochrony prawnej z reguły nie pokrywa – proszę na nie nie liczyć.

Jak wspiera Państwa Teamanwälte

Towarzyszymy Państwu spokojnie i z myślą o złagodzeniu konfliktu – z jasnym zamiarem znalezienia rozwiązania, które w jak największym stopniu wyłączy Państwa dziecko z konfliktu. W przystępny sposób wyjaśnimy Państwu, co oznacza wspólna piecza, wyłączna piecza oraz kontakty z dzieckiem, ocenimy, który model pasuje do Państwa sytuacji, i w razie potrzeby będziemy Państwa reprezentować również przed sądem. Nie obiecujemy konkretnego wyniku. Obiecujemy jednak, że dobro dziecka nie jest u nas tylko hasłem, lecz miarą, według której układamy każde zalecenie.

Kontakt: Teamanwälte, Mag. Johannes Bügler · Baumgartenstraße 82, 1140 Wiedeń · Tel. +43 1 419 13 18 · office@teamanwaelte.at. Proszę umówić się na konsultację wstępną, na której w spokoju omówimy Państwa sytuację.

Ta strona jest częścią naszej dziedziny Prawo rodzinne i rozwód. Tematy pokrewne: Obliczanie alimentów oraz rozwód za porozumieniem.

Uwaga: Ta strona służy ogólnej informacji i nie stanowi porady prawnej w konkretnym przypadku. Dane dotyczące pieczy, kontaktów z dzieckiem, przebiegu, kosztów i czasu trwania są ogólnymi wartościami orientacyjnymi i w konkretnym przypadku mogą się różnić. Nie udziela się żadnych gwarancji powodzenia. W celu wiążącej oceny Państwa indywidualnej sytuacji – zwłaszcza przy oznakach zagrożenia dobra dziecka – proszę umówić się na osobistą konsultację.

Kontakt

Porozmawiajmy o Państwa sprawie

Proszę opisać nam swoją sprawę – niezobowiązująco, poufnie i jak równy z równym. Odezwiemy się do Państwa w krótkim czasie z pierwszą oceną.

Telefon
+43 1 419 13 18Pon–Czw 08:30–18:00 · Pt 08:30–14:00
E-mail
office@teamanwaelte.atOdpowiedź z reguły w ciągu jednego dnia roboczego
Kancelaria
Teamanwälte · Mag. Johannes BüglerBaumgartenstraße 82, 1140 Wiedeń
Doradztwo
Niemiecki · angielski · słowacki · polskiOsobiste doradztwo w czterech językach

Zamów wstępną konsultację

Wszystkie dane są poufne. Pola obowiązkowe oznaczone *

Częste pytania

Krótkie odpowiedzi

Piecza nad dzieckiem obejmuje pieczę i wychowanie dziecka, zarząd jego majątkiem oraz przedstawicielstwo ustawowe – na przykład wobec urzędów, szkoły czy lekarzy. Kto sprawuje pieczę, współdecyduje o istotnych sprawach dziecka. Miarą każdej decyzji o pieczy jest zgodnie z § 138 ABGB dobro dziecka.
Wspólna piecza obojga rodziców jest zasadą ustawową i co do zasady trwa również po rozwodzie lub rozstaniu. Ustala się, w którym gospodarstwie domowym dziecko jest przeważnie objęte pieczą. Wyłączna piecza wchodzi w grę tylko jako ostateczność, gdy wspólna nie odpowiada dobru dziecka.
Kontakty z dzieckiem (§ 187 ABGB) są przede wszystkim prawem dziecka do osobistego kontaktu z obojgiem rodziców. Nie chodzi więc o to, czego może domagać się rodzic, lecz o to, aby dziecko mogło utrzymywać relację z obojgiem rodziców. To wyznacza całą ocenę prawną.
Przy opiece naprzemiennej dziecko spędza mniej więcej równie dużo czasu u obojga rodziców i ma dwa równorzędne ośrodki życiowe. Model ten może odpowiadać dobru dziecka, zakłada jednak dobrą podstawę komunikacyjną rodziców, przestrzenną bliskość oraz organizację odpowiednią dla dziecka. Nie jest automatyzmem i nie jest odpowiedni dla każdej rodziny.
Tak, jeśli wymaga tego dobro dziecka. Przy zagrożeniu dziecka – na przykład przemocą, zaniedbaniem lub wykorzystywaniem – sąd może ograniczyć kontakty, uzależnić je od warunków lub w skrajnym przypadku zawiesić. Miarą zawsze pozostaje ochrona i dobro dziecka, a nie konflikt między rodzicami.
Także osobom bliskim, takim jak dziadkowie, może pod pewnymi warunkami przysługiwać prawo do kontaktu, jeśli kontakt służy dobru dziecka i nie ingeruje nieproporcjonalnie w życie rodzinne rodziców. To, czy i w jakim zakresie takie prawo istnieje, zależy od konkretnego przypadku.
Takie postępowania są rozpoznawane w postępowaniu nieprocesowym przed właściwym sądem rejonowym. Najpierw poszukuje się rozwiązania w drodze porozumienia, na przykład poprzez mediację lub doradztwo; sąd może włączyć rodzinną pomoc sądową i wysłuchać dziecko odpowiednio do jego wieku. Dopiero gdy porozumienie się nie uda, rozstrzyga sąd – zawsze według miary dobra dziecka.